لوسمی میلوئید مزمن(CML)

لوسمی میلوئید مزمن(CML)

تعداد بازدید: 5009
کد مطلب: 2833
تاریخ انتشار: 11:38 19 اسفند 1390

لوسمی میلوئید مزمن(CML)

 
 

بیماریCML  از حدود دهه ی چهارم زندگی به بعد آغاز شده و در مردان شایعتر می باشد  CML به دلیل تکثیر بیش از حد سلول های رده ی میلوسیت در مغز استخوان ایجاد می شود و در نتیجه همیشه در کسانی که دچار    هستند سلول های بازوفیل ، فیلوسیت ، متافیلوست و نوتروفیل در خون بالاتر از حد نرمال وجود دارد . اگر افراد دارای CML تحت درمان قرار نگیرند تقریباً در 100 درصد موارد CML به  AML  ( لوسمی حاد ) تبدیل می شود .

در  CML  اختلال کروموزومی فیلادلفیا به وجود می آید (ترانسلوکاسیون  t(9-22) )

در اثر این انتقال کروموزومی دو ژن BCR  و abl در کنار هم قرار می گیرد . از روی این الحاق ژنی BCR-abl پروتئینی ساخته می شود به نام تیروزین کیناز (TK) ، این پروتئین مانع از القای آپوپتوز (مرگ برنامه ریزی شده ی سلول ) در سلول های رده ی میلوئید می گردد پس سلول های این رده بدون داشتن هیچ مرگی مرتباً تکثیر می شوند و سطح آنها در خون بالا می رود و CML را به  وجود می آورند .

(بحث جالبی که می توان در این قسمت به آن توجه کرد این است که امروزه دانشمندان تحقیقاتی در ارتباط با ترانسلوکاسیون کروموزوم ها و به خصوص عملکرد پروتئین تیروزین کیناز در حال انجام دادن هستند ، هدف آن است که آیا می توان پروتئین هایی مانند تیروزین کیناز را در شرایط تحت کنترل در جهت ایجاد عصر جاودانه در انسان به کاربرد یا خیر ) 

پروتئین تیروزین کیناز بر روی غشای سلولی قرار گرفته و از مرگ آن جلوگیری می کند .

تقریباً 98-95 درصد افرادی که CML دارند دارای کروموزوم فیلادلفیا می باشند در 5-2 درصد موارد ما ترانسلوکاسیون کروموزومی نداریم یعنی کروموزوم جا به جا نشده است بلکه ژن جا به جا گشته است که به این حالت ساب کروموزمال ترانسلوکاسیون گفته می شود . پس 5-2 درصد احتمال اینکه فرد CML دارای کروموزوم فیلادلفیای منفی باشد ، وجود دارد ولی الحاق ژنی  bcR-abl حتماً مثبت می باشد .

 
 

این افراد فیبروز مغز استخوان ممکن است داشته باشند ، طحال این افراد اغلب بزرگ است . بیماران مبتلا به  CML  ممکن است huge splinomegali داشته باشند .

علایم آزمایشگاهی افراد دچار CML عبارت است از : 

1. WBC  بالای 17000  

2. لکوسیت آلکالین فسفاتاز پایین (LAP)      

3. اسید اوریک (UA) بالا  

4.  LDH  بالا    

5. مقدار پلاکت بالا   

6. مغز استخوان پرسلول  

7. طحال بزرگ

یکی از مواردی که ممکن است با  CML  اشتباه شود واکنش لکوموئید است . واکنش لکوموئید درمانی ایجاد می شود که فرد دارای عفونت شدیدی است که در اثر آن درصد WBC بالا می رود معمولاً میزان  WBC  در این افراد بالای 50000 عدد است ولی در خون این افراد بلاست ( سلول نارس ) وجود ندارد  ، لکوسیت آلکالین فسفاتاز افراد لکوموئیدی بالا است و کروموزوم فیلادلفیا در این افراد منفی است . مهمترین وجه افتراق واکنش لکوموئیدی با CML ، لکوسیت آلکالین فسفاتاز است . 

CML  از لحاظ علائم بالینی در سه دسته تقسیم می شود :     

 1.  chronic (مزمن )    2. Accelerated    3. بلاستیک (Blastic)

بیشتر افرادی که با CML مراجعه می کنند در مرحله مزمن قرار دارند .

 
 

معمولاً فرد بدون علامت است ، طحال این افراد 4 تا 10 سانت زیر لبه ی دنده دارند ، میزان WBC بالا می باشد ، معمولاً میزان بلاست در خون و مغز استخوان این افراد زیر 5 درصد می باشد و مقدار ائوزینوفیل و بازوفیل این افراد زیر 20 درصد می باشد . ممکن است فرد دارای CML در مرحله مزمن فقط به علت یک طحال بزرگ به پزشک مراجعه کند .

 
 

در این مرحله مجموعه ی بازوفیل به علاوه ی ائوزینوفیل بالای 20 درصد است و میزان بلاست بیمار از 5 درصد بیشتر و از 20 درصد کمتر است و میزان پلاکت زیر 000/100 می باشد . معمولاً در فاز تسریع شده ی  CML  بیماران بدحالترند ، طحال بزرگ می شود ، معمولاً بیمار دچار اسهال ، خارش ، گرگرفتگی ، بزرگی غدد لنفاوی ، ممکن است دچار علایم B   (تب ، کاهش وزن ، تعریق ) شوند ، بی اشتهایی است .

 
 

بدترین مرحله بیماری CML است . میزان بلاست بیمار بالاتر یا مساوی 20 درصد می باشد . گاهی نوتروفیل های هیپوسگمانته یا psuedopelger - Hute   نیز دیده می شود .

 

 
 

در لام خون محیطی CML ما همه ی رده های سلولی را مشاهده می کنیم ، گرفتن مغز استخوان ، لکوسیت آلکالین فسفاتاز و کروموزوم فیلادلفیا

 
 

دردرمان CML سه هدف دنبال می شود :  1. هماتولوژیک    2. سیتوژنیک    3. مولکولار (Molecular response)   

1.هماتولوژیک- یعنی پایین آوردن میزان  WBC ، PLT و ... یعنی خون بیمار را پاک کنیم . در این قسمت هیدروکسی اوره تجویز می شود . در این قسمت فقط هدف کم کردن علایم بیمار مبتلا به  CML است .

2.پاسخ سیتوژنیک = یعنی منفی کردن کروموزوم فیلادلفیا ، دارویی که قبلاً در این ارتباط استفاده می شد اینترفرون آلفا (INF - α) بود . ولی این دارو باعث منفی شدن BCR-abl نمی شود .

3. پاسخ مولکولی = بهترین روش درمان آن است که ذات بیماری را درمان کند . تنها دو روش در دنیا وجود دارد که می تواند بیمار را واقعاً خوب کند : 

1. پیوند آلوژنیک ( یعنی از یک فرد دیگر پیوند مغز استخوان دریافت کند )        

 2. استفاده از داروی imatinib Gleevac  

اگر بیمار که در فاز مزمن CML قرار دارد از imatinib : Gleevac  استفاده کند 80-60 درصد بیمار کاملاً درمان می شود .

Imatinib داروی بسیار گرانی است ، فرد  باید روزی 4 عدد کپسول  Imatinib را مصرف کند (کپسول mg      100) یعنی ماهی 120 عدد ، این تعداد در ماه بدون دفترچه بیمه حدود 000/180 تومان است و با دفترچه بیمه حدود 000/40 تومان البته این در مورد نوع ساخت هند این قرص است . قرص ساخت سوئیس با دفترچه فروخته نمی شود و فروش آزاد در حدود 350-340 هزار تومان قیمت دارد . )

کسی که دارو مصرف می کند در طی زمان های 3، 6 و 12 ماه باید میزان BCR-Abl توسط روش های آزمایشگاهی اندازه گیری شود .

اگر بیمار پس از سه ماه از درمان  Imatinib پاسخ هماتولوژیک ایجاد نکرد و یا پس از 6 تا 12 ماه کروموزوم فیلادلفیا منفی نشد نشانه ی مقاومت به  Imatinib است که در این گونه موارد باید یا داروی بیمار عوض شود و یا بیمار را باید پیوند کرد .

از بین تمام درمان های گفته شده پیوند آلوژنیک همر بیمار را طولانی تر می کند .

 
 
نظرات درباره این مطلب
 
 
نام
پست الکترونیک
نظر
 
CAPTCHA Image
Reload Image
 
مطالب مرتبط