آنفولانزا (مقاله دکتر نرگس رهنمایی زنوز)

آنفولانزا (مقاله دکتر نرگس رهنمایی زنوز)

تعداد بازدید: 2410
کد مطلب: 2181
تاریخ انتشار: 13:20 04 اسفند 1390

آنفولانزا (مقاله دکتر نرگس رهنمایی زنوز)

 
 

آنفولانزا یک بیماری حاد تنفسی است که در اثر عفونت با ویروسهای آنفولانزا رخ می دهد. این بیماری راههای تنفسی فوقانی و تحتانی را درگیر کرده و اغلب با نشانه های سیستمیک و علائم عمومی مثل تب، درد عضلانی ، ضعف همراه است.

همه گیریهای بیماری با وسعت متغیر و شدت متفاوت تقریبا هرسال در زمستان رخ می دهد. چنین همه گیریهایی باعث بیماری تعداد قابل توجهی از جمعیت در جامعه شده و میزان مرگ و میر را در برخی بیماران پرخطر افزایش میدهد.

این افزایش در میزان مرگ و میر به طور عمده از عوارض ریوی این بیماری ناشی می شود. همه گیری­های آنفولانزا تقریبا همه ساله گزارش می شوند، اگرچه شدت و وسعت این همه گیری­ها تا حد زیادی متفاوت هستند.

همه گیری های منطقه ای با فواصل متغیر و تقریبا هر 3-1 سال یکبار رخ می دهند. پاندمی (همه گیری) جهانی با فواصل متغیر اتفاق افتاده اند، اما تعداد آنها کمتراز سایر همه گیری ها بوده است.

ویروسهای آنفولانزا بر اساس ساختمان ژنتیکی و آنتی ژنهای دیواره شان به 3 دسته ( A ، B ، C ) تقسیم می شوند. ویروسهای آنفولانزا A و B ویروس بیماری زای عمده در انسان هستند. این دو نوع از لحاظ ساختمانی و ظاهری مشابه هستند.

گسترده ترین و شدیدترین همه گیری ها توسط ویروسهای آنفولانزا A ایجاد می شود دربرخی از همه گیری ها ، ویروسهای آنفولانزای B نیز بطور همزمان با ویروسهای A ، در حال گردش بوده اند. آنفولانزای B وC : ویروس آنفولانزای B همه گیریهایی ایجاد می کند که معمولا محدودتر هستند و نسبت به آنفولانزای A بیماری خفیفتری ایجاد می کنند.

 
 

در سال 1977، در طی یک همه گیری وسیع آنفولانزا در میان مرغان خانگی، موارد انسانی انفولانزای ناشی از از ویروسهای آنفولانزای مرغی در هنگ کنگ شناسایی شد. بین این زمان تا ژانویه 2007 ، 261 مورد آنفولانزای مرغی در انسانها در 10 کشور آسیایی و خاورمیانه گزارش شد.

تقریبا همه این موارد بیماری به علت تماس با مرغان آلوده بود. تا امروز، انتقال موثر انسان به انسان دیده نشده است. میزان مرگ و میر بالا بوده (60% ) و تظاهرات بالینی تا حدودی با همه گیریهای تیپیک آنفولانزا متفاوت بوده است. انتقال ویروسهای آنفولانزای مرغی از مرغان آلوده به انسانها درهلند دیده شده است که موجب موارد بیماری کنژنکتیویت (عفونت ملتحمه چشم ) و برخی بیماریهای تنفسی شد.

به دلیل فقدان ایمنی گسترده در برابر ویروسهای آنفولانزای پرندگان این نگرانی ایجاد شده است که انتقال پرنده به انسان احتمالا موجب بروز جهانگیری بیماری و مرگ و میر بالایی خواهد شد.

منشا جهانگیریهای ویروس آنفولانزای A هم اکنون تاحدی به وسیله تکنیکهای مولکولی ویرولوژیک روشن شده است. به نظر می رسد همه گیری های سال 1957 و 1968 ناشی ازیک بازآرایی ژنتیکی میان ویروسهای انسانی و ویروسهای پرندگان با پوشش سطحی جدید می باشد.

همه گیری های جهانی غم انگیزترین مدارک مربوط به آنفولانزای A را فراهم می کنند.

در ایالات متحده، آنفولانزا با حداقل 19000 مرگ به ازای هر فصل در 1990-1976 و 36000 مرگ به ازای هر فصل در 1999-1990 همراه بوده است.به طور متوسط 226000 مورد بستری به دلیل آنفولانزا درهرسال در این کشور در 2001-1979 وجود داشت.

اپیدمیهای آنفولانزای A به صورت ناگهانی شروع می شوند، در عرض یک دوره 2 تا 3 هفته ای به حداکثر خود می رسند و عموما 3-2 ماه به طول می انجامند و اغلب در کوتاهترین زمان ممکن از بین می روند.

 
 

آنفولانزا اغلب به صورت یک بیماری تعریف شده است که با بروز ناگهانی علائم عمومی مثل سردرد، تب، لرز، درد عضلانی یا بی حالی همراه با نشانه های تنفسی بخصوص سرفه و گلودرد مشخص می شود. در بسیاری از موارد بروز بیماری ناگهانی است بطوری که بیمار می تواند دقیقا زمانی را که از آن به بعد دچار بیماری شده تعیین نماید.

با این وجود طیف علائم بالینی گسترده است و از یک بیماری تنفسی خفیف بدون تب مشابه سرماخوردگی تا سستی شدید با علائم و نشانه های مختصر تنفسی متغیر می باشد. در بیشتر مواردی که نیازمند به مداخله پزشکی می شوند، بیمار دارای تب 41-38 درجه است. افزایش سریع دمای بدن در عرض 24 ساعت اول بیماری عموما با قطع تدریجی تب در عرض 3-2 روز بعد دنبال می شود.

هرچند گاهی تب ممکن است تا یک هفته هم طول بکشد. درد مفاصل و عضلات بیشتر در پاها و نواحی کمرو لگن غالب است. بسیاری از بیماران گلودرد یا سرفه پایدار دارند که ممکن است یک هفته یا بیشتر طول بکشد و اغلب با احساس ناراحتی در زیر جناغ سینه همراه است.

علائم و نشانه های چشمی شامل درد در حین حرکات چشمی احساس سوزش در چشمها است.

دوره‌ی کمون(شکل‌گیری)، یعنی زمانی که فرد در معرض ویروس آنفولانزا قرار می‌گیرد تا زمانی که نشانه‌های بیماری را بروز می‌دهد، ۱ تا ۴ روز است.

در آنفولانزای بدون عارضه بیماری حاد معمولا در طی 5-2 روزبهبود می یابد و بیشتر بیماران در عرض یک هفته بهبودی قابل توجه دارند، اگرچه سرفه ممکن است 2-1 هفته بیشتر باقی بماند.

عوارض آنفولانزا اغلب در بیماران بالای 64 سال و در بیمارانی که برخی بیماریهای خاص مثل بیماریهای قلبی ریوی ،دیابت ،هموگلوبینوری ،اختلال عملکرد کلیوی و نقص ایمنی دارند رخ می دهند. حاملگی در سه ماهه های دوم و سوم نیز فرد را مستعد آنفولانزا می کند.

کودکان زیر 2 سال ( به ویژه شیرخواران ) نیز در خطر بالای عوارض هستند.

مهمترین عارضه آنفولانزا پنومونی (ذات الریه ) است عامل این سینه پهلو یا خود ویروس آنفولانزا است و یا یک باکتری است که از ضعیف شدن سیستم ایمنی توسط ویروس آنفولانزا استفاده کرده وارد ریه شده و باعث عفونت باکتریائی ریه گشته است. سایر عوارض ریوی مرتبط با آنفولانزا شامل وخیم شدن بیماریهای مزمن انسدادی ریوی و عود برونشیت مزمن وآسم هستند.

در کودکان عفونت آنفولانزایی مثل خروسک ممکن است رخ دهند. از دیگر عوارض آنفولانزا می توان به سینوزیت، عفونت گوش میانی و التهاب مجاری هوائی (برونشیت) و التهاب بافت میانی مغز (آنسفالیت)اشاره کرد.

یکی دیگر از عوارض بیماری سرفه بعد از عفونت می باشد که معمولاً بدون خلط بوده و ممکن است برای هفته ها تا ماهها پس از رفع علائم آنفولانزا ادامه یابد و آنچنان شدید باشد که گاهی هنگام شب فرد را بیدار کند.

این سرفه که با علائم شبه آسم همراه است گاهی با درمانهای ضد آسم بهبود می یابد و یا از شدت آن کاسته می شود. بهر صورت در صورت ابتلا به این عارضه باید با پزشک خود مشورت کنید.

 
 

گرچه علائم آنفولانزا شدید است ولی در صورت عدم درمان، اکثر موارد آن پس از مدتی بهبود می یابند چون این بیماری جزء بیماریهای خود محدود شونده می باشند ولی درمان آن علاوه بر کاهش دوره بیماری و تخفیف علائم آن، از عوارض بیماری نیز جلوگیری می کند.

استراحت، استراحت و استراحت: مراقبت و استراحت در خانه همه‌ی چیزی است که برای تسکین نشانه‌های آنفولانزا نیاز هست. باوجود این، داروهای ضد ویروس برای کاهش مدت زمان بیماری و شدت نشانه‌ها نیز وجود دارد.

این داروها به‌ویژه برای افراد مسن و کسانی که خطر شدت گرفتن پیامدهای بیماری در آنان بالاست، مفید هستند. مصرف این داروها را طی دو روز پس از بروز نخستین نشانه‌ها باید آغاز کرد. مصرف این داروها به دستور پزشک نیاز دارد.

هیچگاه از آسپرین برای درمان کودک مبتلا به آنفولانزا استفاده نکنید. مردم برای کاهش علائم و نشانه های سرماخوردگی آسپرین مصرف می کنند اما تحقیقات نشان داده است که آسپرین تعداد ویروس های سرماخوردگی در ترشحات بینی را افزایش داده و در نتیجه شانس سرایت بیماری را از شخصی به شخص دیگر افزایش می دهد؛

بنا بر نظر سازمان ملی تحقیقاتی آلرژی و بیماری های واگیردار آمریکا، انجمن متخصصین اطفال آمریکا توصیه می کنند که نباید به بچه ها و نوجوانان آسپرین یا هر داروی دیگر که حاوی آسپرین است جهت درمان بیماریهای ویروسی بخصوص آنفولانزا و آبله مرغان تجویز شود. نتیجه تحقیقات پزشکی حاکی از این است که استفاده از آسپیرین برای درمان بیماریهای ویروسی درکودکان باعث بیماری سندرم ری REYE می شود.

این بیماری می تواند باعث زیان های غیر قابل جبران مغز و کبد شود و در مواقعی مرگ اطفال را نیز به دنبال داشته باشد.

با نوشیدن مایع و ضد سرفه‌ها می‌توانید از سرفه‌ها بکاهید. شستن دست و صورت و پاشویه، البته نه با آب بسیار سرد، نیز به کاهش تب کمک می‌کند. همچنین نوشیدن مایعات زیاد شامل آب و آب میوه به برطرف شدن آنفولانزا کمک می کند.

 
 

ویروس سرماخوردگی از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود. قطره‌های کوچکی از سرفه یا عطسه‌ی دیگران، چیزهایی مانند دستمال یا حوله که به مایع بینی یا گلوی فرد بیمار آلوده شده باشد یا تماس با دست آلوده‌ی فرد مبتلا، می‌تواند شما را بیمار کند.

از این رو، شستن دست‌ها، به‌ویژه طی زمستان، سفارش شده است. یکی از عادت های اشتباهی که مردم دارند این است که در هنگام سرماخوردگی یا آنفلوانزا، دستمالی را که برای عطسه یا سرفه استفاده کرده اند در جیب یا دست خود نگه می دارند و مجدداً آن را مورد استفاده قرار می دهند.

این راه بسیار ساده ای است که عوامل بیماری دوباره به بدن انتقال یابند و بتوانند باعث تشدید بیماری شوند. بیماران باید دستمال مورد استفاده را پس از یک بار مصرف فوراً دور بیندازند.

افرادی که به ویروس آنفولانزا آلوده شوند، ۱ روز پیش از این که نشانه‌های بیماری بروز کند تا 3 روز پس از بروز آن، می‌توانند دیگران را آلوده کنند. بنابراین، ممکن است شما زمانی که هنوز نمی‌دانید به این بیماری دچار شده‌اید، آن را به دیگران انتقال دهید.

دور نگهداشتن دست‌ها از بینی، چشم‌ها و دهان نیز به پیش‌گیری از بیماری کمک می‌کند. احتمال این که ویروس از این راه‌ها به بدن شما وارد شود، زیاد است.

ورزش منظم، غذای مناسب، سیگار نکشیدن به پیشگری از آنفولانزا کمک می‌کند.دود سیگار به پوشش مجراهای تنفسی و شش‌ها آسیب می‌رساند و آن‌ها را به ویروس‌ حساس می‌کند.

چند توصیه مفید برای جلوگیری از ابتلا به آنفولانزا (طبق نظر انجمن ریه آمریکا)

1. مکرر دستان خود را بشوئید: شایعترین علت ابتلا به آنفولانزا لمس چشم، دهان، بینی،با دستان آلوده به ویروس می باشد، پس دستهای خود را تمیز نگه دارید و آنها را از صورت خود دور نگه دارید.

2. از فردی که به آنفولانزا مبتلا شده فاصله بگیرید و اگر خود بیمار شدید، به دیگران زیاد نزدیک نشوید.

3. کسی که به آنفولانزا مبتلا شده بهتر است در خانه بماند و با حضور خود در مدرسه یا محل کار دیگران را بیمار نکند.

4. هنگام عطسه و سرفه فرد بیمار باید جلوی دهان خود را با دستمال کاغذی بگیرد تا قطرکهای آلوده به ویروس در فضا پخش نشوند.

5. بیاد داشته باشید که فرد بیمار تا 7 روز می تواند باعث پخش ویروس در فضا شود پس توصیه های بالا را باید تا یک هفته رعایت کرد، تا احتمال ابتلاء شما به آنفولانزا کاهش یابد.

 
 
نظرات درباره این مطلب
 
 
نام
پست الکترونیک
نظر
 
CAPTCHA Image
Reload Image
 
مطالب مرتبط