سنگ کلیه (مقاله دکتر نرگس رهنمایی زنوز)

نحوه تشکیل سنگ کلیه

سنگ کلیه (مقاله دکتر نرگس رهنمایی زنوز)

تعداد بازدید: 2829
کد مطلب: 2170
تاریخ انتشار: 10:44 04 اسفند 1390
تاریخ آخرین ویرایش : 09:15 28 خرداد 1392
 
 

سنگهای ادراری معمولاً درنتیجه بهم خوردن یک تعادل ظریف بوجود می آیند. کلیه ها باید آب را حفظ کنند اما در عین حال باید برخی مواد را دفع کنند. تعادل میان این دو نیاز متفاوت ، باید متناسب با رژیم غذایی، آب و هوا و فعالیت شخص حفظ شود. در حقیقت ادرار حاوی موادی است که از تشکیل بلورهای املاح کلسیم جلوگیری می کنند و این امر مشکل فوق الذکر را تا حدی کاهش می دهد. ولی این مکانیسمهای دفاعی کافی نیستند و در حالاتی که دفع مواد نامحلول بیش از حد باشد و یا در مواردی که کلیه مجبور به حفظ شدید آب باشد، ادرار از مواد نامحلول فوق اشباع گردیده و بلورهایی تشکیل می شوند که ممکن است رشد و تجمع پیدا کرده و سنگها را بسازند.

سنگهای کلیه بر اساس املاح موجود در آن به انواع مختلف تقسیم می شوند.

سنگهای کلسیمی، سنگهای اسید اوریکی، سنگهای سیستینی، سنگهای استرووایتی (و یا سنگهای شاخ گوزنی) شایعترین سنگهای کلیه می باشند.

سنگهای کلسیمی 75تا 85% کل سنگها را تشکیل میدهند.سنگهای کلسیمی در مردان شایعترند.سن متوسط بروز علائم 20تا 30 سالگی است. تقریبا 60% افرادی که یک سنگ کلسیمی می سازند نهایتاً سنگ دیگری را ظرف مدت 10 سال خواهند ساخت. میزان متوسط تشکیل سنگ جدید در بیمارانی که سابقه سنگ قبلی داشته اند، حدود یک سنگ درهر 2-3 سال است. بیماری سنگ کلیوی کلسیمی معمولاً ارثی و خانوادگی است.

سنگهای اسیداوریکی نیز در مردان شایعتر هستند. نیمی از افراد مبتلا به سنگهای اسید اوریکی ، نقرس دارند. این نوع سنگ نیز معمولا ارثی است.

سنگهای استرووایتی شایع و بالقوه خطرناکند . این سنگها عمدتا در زنان یا بیمارانی که نیاز به سوندگذاری طولانی مدت مثانه دارند دیده می شوند ودرنتیجه عفونتهای ادراری ایجاد می شوند.این سنگها می توانند بسیار بزرگ شوند وتمام لگنچه در کلیه را پرکنند و شکل شاخ گوزنی ایجاد کنند.

سنگهای سیستینی ناشایع اند و تنها در مبتلایان به سیستینوری تشکیل می شوند. این بیماری ناشی از عدم حلالیت سیستین (1) می باشد که موجب تشکیل سنگ می شود.