تست فشار

تست فشار

تست فشار

تعداد بازدید: 10039
کد مطلب: 13318
تاریخ انتشار: 11:19 14 آبان 1391
تاریخ آخرین ویرایش : 09:34 11 ارديبهشت 1392
 
 

تست فشار (Compression Test) معمولا برای بررسی کیفیت مواد ترد مانند چدن، آلیاژ های ترد و هم چنین مواد غیر فلزی دیگری که تحت شرایط کاری بیشتر تحت تاثیر نیرو های فشاری قرار خواهد گرفت، مثل تکیه گاه های فلزی یا آلیاژ های یاتاقانی، مواد سرامیکی، بتن و هم چنین برای بررسی رفتار مواد فلزی که در عملیات شکل دهی تحت تنش های فشاری قرار می گیرند، به کار می رود.

در آزمایش فشار ، نمونه استوانه ای شکل تو پر را در قسمت مرکزی فک ها یا صفحه های فشاری دستگاه آزمایش قرار داده و از دو طرف تحت تاثیر نیروی فشاری قرار می دهند. تجربه نشان می دهد که:

الف- مدول الاستیسیته مواد تحت تاثیر تنش های کششی و فشاری برابر است.

ب – در مواد نرم (شکل پذیر) نتایج به دست آمده از تست کشش و فشار تقریبا برابر است. این گونه مواد تحت تاثیر نیرو های فشاری معمولا بدون اینکه بشکنند به هم فشرده خواهند شد. بعد از این که تغییر شکل به مقدار ماکزیمم خود رسید، ترک های طولی در نتیجه تنش های کششی و یا ترک های حدود 45 درجه ای در اثر تش های برشی در لایه سطح خارجی ایجاد می شود.

ج- در مواد ترد نتایج حاصله از تست کشش و فشار، تفاوت قابل توجهی نشان می دهد. برای مثال در چدن خاکستری اثر شیار در لایه های گرافیتی برخلاف تست کشش بی تاثیر است. ولی چوب به علت ساختار الیافی خود از این جهت مستثنی است.

د- نتایج حاصله از آزمایش فشار توسط عواملی مانند نوع پرداخت کاری سطح قاعده نمونه و نوع روغنکاری تغییر خواهد کرد.

کمیت هایی که از آزمایش فشار بدست می آید و مشابه کمیت های قابل اندازه گیری به وسیله آزمایش کشش است، عبارتند از:

1- حد تسلیم یا تنش سیلان که در مواد نرم همان تنشی است که به ازای آن تغییر شکل پلاستیکی شروع می شود (σy). هر گاه این حد در نمودار به دست آمده به طور کاملا واضحی مشخص نباشد به جای آن تنشی را که به ازای آن 0.2% تغییر شکل نسبی ماندگار رخ می دهد یعنی σ0.2 را تعیین می کنند.

2- استحکام فشاری، تنشی است که به ازای آن اولین نشانه از ترک یا شکست روی سطح نمونه ظاهر می شود.

اما بر خلاف تست کشش از آغاز تغییر شکل تا لحظه شکست نیرو افزایش می یابد. زیرا سطح مقطع نمونه به طور پیوسته افزایش می یابد. استحکام فشاری حقیقی را می توان با استفاده از رابطه زیر تعیین کرد:

3- فشردگی نسبی شکست مهندسی و حقیقی به صورت زیر محاسبه می شود:

4- افزایش نسبی سطح مقطع شکست: افزایش نسبی سطح مقطع شکست، بزرگترین مقدار تغییر شکل پلاستیکی (برآمدی سطح جانبی) در زمان ظاهر گشتن اولین ترک است.

در شکل زیر رفتار مواد نرم و ترد تحت تنش های کششی و فشاری برای مقایسه با یکدیگر نشان داده شده است.

رفتار مواد نرم و ترد تحت تنش های کششی و فشاری